صدایت می‌زنم،
برنمی‌گردی.
نگاهت می‌کنم،
برمی‌گردم،
و می‌روم.

مانند سوسک می‌شوم آغاز توی سطل / می‌خوانم از غریبی‌ام آواز توی سطل

نوشته بود: «زنها، همیشه در لحظات بزرگ ترک و تسلیم، آنگاه که هر امیدی باطل می‌نماید، می‌آیند تا تو را وسوسه کنند و به زندگی بازگردانند.»*

واقعاً؟ و موفق هم می‌شوند؟

*پرندگان می‌روند در پرو می‌میرند / رومن گاری / ترجمه ابوالحسن نجفی