من چه سبزم امروز / و چه اندازه تنم هشیار است! / نکند اندوهی، سر رسد از پس کوه ...

غروب در نفس گرم جاده خواهم رفت / پیاده آمده بودم، پیاده خواهم رفت

مثل برگی خشک و تنها ...

هی فلانی! زندگی شاید همین باشد ...